Vasishthasana

En kaba tabiriyle kalas duruşu adı verilen duruşlar var yogada. İngilizce’de plank, yani kalas, batılı ve modern bir yakıştırma. Bu duruşlar genellikle kimi bilgelerin Sanskritçe isimlerini taşıyorlar. Mesela Vasishthasana, ya da Kashyapasana gibi. Oldum olası beceremediğim, genelde kollarım da güçsüz olduğu için kaçtığım bu duruşlar grubuna karşı ”sevmiyorum… çünküüüüü…….” gibi bahaneler  yaratmaya bayılırım! Tabii bir yere kadar. Madem çalışıyoruz öyleyse menüde bu kalas vaziyetini yenmek, terbiye etmek de var. ”Benim kollarım güçsüz” adını verdiğim bu en klişe lafımın temelinde yok canım yanıyor, vücudumu tek bir elimin, kolumun üstüne nasıl taşırım canım, bileklerime ne olacak endişesi ile gerçekten de sakatlanma ihtimali olması yatıyor. Belki de bu yüzden ”her şeyi biliyorum”, ”her şeyi de gösterin yaparım ben” tavrının ötesine geçmek faydalı. Gerçek öğrenme bu tür şartlanmışlıklar ve yüksek beklentiler varken mümkün değil. Öte yandan ”canım acır”, ”yok bana göre değil, denemesem de olur” gibi kaçışlarla iyice imkansız. Ne iddialı ol, ne de kaç! Sistematik, dikkatli, eğitimli denemeler gerçekleştir… Hayatın diğer yönlerine de uygulayabilir miyiz acaba? Vasishtha bir bilge ve adını Büyük Ayı (Ursa Major) takımyıldızına da vermiş. Bilge Vasishtha bu duruşta (asana) meditasyon yapar ve zihnini dinlendirirmiş.

Vasishthasana‘yı en son 2010 yılının Ocak ayında denemiş ve nefret etmiştim! Hem el, bilek, omuz nasıl pozisyonlandırılır anlamadığım, hem de sanırım henüz güçsüz de olduğumdan doğru düzgün becerememiştim. Tüm bunlar bir yana dengede kalmak zaten mümkün olmuyor! Sonra da beklenilebileceği gibi semtine uğramadım bir daha! Taa ki geçtiğimiz Cumartesi yoga eğitmeni ve sevdiğim bir arkadaşım işin inceliklerini

Eka Pada Vasishthasana

gösterene kadar. Bir baktım Vasishtasana pekala da yapılabiliyormuş! Zorlanmadım mı? Zorlandım elbette. Buna rağmen denedim, inceliklerine dikkat etmeye çalıştım, aklımda yankılanan ”hahhahahahhaaaaa, denemeye bile kalkmaaaa, sen bunu yapamazsın, ağrır oran buran” laflarına, gürültü patırtıya da aldırış etmeden… Yine de şunu demeliyim. Bu sefer Vasishthasana denememin sonuç vermesinde eğitmen arkadaşımın gösterdiği teknikler kadar bunun öncesinde geçtiğimiz aylar boyunca düzenli yoga çalışmak, bazı öncül başlangıç seviyesi asanalar (duruşlar) sayesinde kaslarımın esnemesi, güçlenmesinin etkisi büyük. Özellikle dengemi geliştirenlerden bir tanesi Anantasana (Sonsuzluk Duruşu). Dolayısıyla adım adım ilerleme ve değişim… Dahası ümitleniyorum! İlk resimde gördüğünüz duruş başlangıç seviyesi. Daha gelişmiş ve tam duruş ise ikinci resimde görüldüğü gibi. Tabii Bilge Vasishtha gibi bu duruşta uykuya dalabilir miyim, sanırım milyonlarca kere tekrar edip çok çalışmam lazım! O zaman belki! 😉

29.03.2011