Urdhva Hastottasana / Elleri Yukarı Uzatma Duruşu

Bana kolay gelen, aslında oldukça temel ve başlangıç duruşlarından birisi de Urdhva Hastottasana, yani Elleri Yukarı Uzatma Duruşu. Özellikle gözler kapalı uygulandığında bedensel algılama bir anda içe dönüveriyor. Yani denge ihtiyacı artıyor. Görme işlevini kısa süreliğine iptal edince vücut dengeyi sağlamak için başka duyulardan faydalanmaya başlıyor. Bedenin ve zihnin bu artı işlevlerini keşfetmek ilginç. Mesela bu duruşun özellikle çeşitlemesini (varyasyon) ilk çalışmaya başladığım sıralarda birkaç kez gözlerim kapalıyken gövdemin üst kısmını gereğinden fazla döndürdüğümü farkettim. Yani gözlerimi açtığımda bedenimin üst kısmını tekrar ortaya döndürerek duruşa her son verdiğim zaman ortayı geçmiş ve diğer tarafa doğru biraz daha fazla dönmüş buldum kendimi. Bu tür algılama hataları, ya da yanılsamaları bazen gözlerim kapalı yoga matımın üzerinde mesela Shavasana‘dayken (Ceset Duruşu) de olabiliyor. Kendimi matın tam ortasında uzunlamasına boylu boyunca yatıyor sanıyorum, ama aslında bedenim bir parça yana kaymış olabiliyor. Aslında özellikle daha uzun ve düzenli aralıklarla Samasthiti (Sütun Duruşu) / Tadasana (Dağ Duruşu) çalışmaya ve çalışma sırasında omurgamı dimdik yere saplanan ışıktan bir sütun gibi hayal etmeye başladığımdan bu yana ayakta duruşlarımda iyi yönde bazı gelişmeler var. Duruştayken gözlerimi kapattığım halde nerdeyse hiç sallanmıyorum, yalpalamıyorum. Daha kolay odaklanabiliyorum, zihnim sessiz, hiç konuşma, düşünce olmayabiliyor. Bunlar olursa da izleyip hemen geçip gidiyorum, takılmıyorum. Çabucak bedensel farkındalığıma geri dönebiliyorum. Bütün bunlar sayesinde gözlerim kapalıyken dış noktalardan gözlerimle görsel referans almaksızın denge duygum gelişiyor. Yok Shaolin kung-fu gibi muhteşem hayallerim, beklentilerim yok! 😉 Fakat çok kısa bir süredir bu derece yoğun, hemen hergün az veya çok çalışmanın faydalarını azar azar görmeye başladım.

Urdhva Hastottasana‘ya geri dönecek olursak… Bu duruşu seviyorum. Uygularken avuç içleri birbirine bitişik olmalı. İlk fotoğrafta görülen ellerin birbirine kenetlenmesi, ya da bir elin diğerini bileğinden tutması aslında çok doğru bir uygulama değil. Eller için tavsiye edilen duruş ikinci fotoğrafta, sağda görüldüğü gibi. Belimi sağa ve sola bükebildiğim kadar bükmek, ya da bacaklarım sabit kalırken üst gövdemi bir sağa bir sola çevirebildiğim kadar çevirmek (duruşun çeşitlemesi) bana eğlenceli geliyor. Kısacası karın ve bel bölgesindeki yağları eritip zamanla belin gerçek şeklinin ortaya çıkmasını sağlayan, kolları ve üst gövdeyi ileride uygulanacak daha zorlu duruşlara hazırlayan zarif ve en temel asanalardan bir tanesi…

14.04.2011