doodle_9dd128_2219553

Önce kapattığım bütün defterlerin, kitapların kapaklarını açmam için yardım et… Vazgeçtiklerimi  hatırlat. Hayatın gözlerinin içine bakmayı unuttuysam ve gözlerim hep kaldırım taşlarını sayarak yürüyorsam sokaklarda hız kesmeden varacağım yere varmayı düşünürken ve arada kaçan bir dolu yaşam, hatırlat ki gözlerim tutuklu kalsın, baksın, bakınca görsün ve ana geri dönsün. Nefesimi tutuyorsam bırakmayı hatırlat! Hatırlat ki olabileyim tüm şiddetim vahşetim topraklansın sarkacım sallanmaktan bıksın ve kendi orta yolumda tekrar bir adım atayım, hatırlat! Bütün bunlar olurken çok sessiz ve sakin durman gerekiyor etrafını kuşatan deli bir kasırgayım eseceğim seni yerle bir edene dek çünkü hangi maddeden yapıldığını görmek istiyorum hemen dağılıp dağılmadığını ufalanıp ufalanmadığını yellerin seni alıp götürüp götürmediğini çünkü benim özüm TOPRAK yaksan da sürsen de eksen de biçsen de kendi kendini yenileyen kendinden doğan durağanlığında içine kabul ettiği her şeyi gerisin geri senin yüzüne kusacak olanım, hatırla ve hatırlat! Çirkinliğimin içindeki güzelliğimi görüyor, şarkımın içindeki çığlığımı duyuyor, uzağımdaki yakını hissediyor, kendi yolunda olmaya her ne pahasına olursa olsun devam ediyorsan ve özgürlüğün bir mücevherse ve kendini buna layık bulmuyor, altında eziliyor ve kendine acıma duygun yükselip seni yutuyorsa henüz uykulardasın belki uyanacaksın ama olur da bu gücü kendinde bulursan, kendi dağını yerinden oynatmaya karar verirsen, değişmekten dönüşmekten korkun olmazsa ve yaşamak her zamankinden daha güzelse kimseye bağlı olmadan neşesi kendi yüreğinden yükselir güneşin doğarsa kendinden… Hatırlat!

Uyar mı? 😉

08 Kasım 2013