heal-your-broken-heart-with-heart-touching-poems

Yıllar yıllar önce çizgili bir elbiseydi yatağın üzerine serdiğim giyilmeyi bekleyen her çizgisi zamanın saçlarına tel tel eklenen özleyen belki özlenen. Şimdi biliyorum ki sevilmek değilmiş, derdim sevmek, sevebilmekmiş. Yüreğimin buzlarını eritecek güneşin sıcağına yanmaya bitmekmiş. Sevilmediğime boşu boşuna hayıflanıp sevemediğime yanmam lazım gelirken hepsi derin düşsüz bir uykuymuş.

Hani o çok hasta olduğumda sesimi duyup da çıkageldin ya?! Benimle hastanenin acilinde gevezelik edip oyaladın ya test sonuçlarını beklerken saatler uzadıkça sessizce oturdun ya sonra ben kendimden geçip uykuya dalınca gözümü açtığımda yanı başımdaydın, şaşırdım!

Yatağın üzerinde giyilmemiş elbisenin çizgileri uzadıkça uzadı odanın dışına taştı.

Derken taburcu ettiler artık eve gitme zamanı. Tavuk suyuna çorba ve mandalinayla salondaki kanepede battaniyenin altında uzanırken televizyonun sesiyle çocukluğumun hastalıkla geçen kış günleri geldi aklıma. ”Sığıntı gibi oturma orada öyle hadi bakalım,” dedin ya?! Gecenin ilerleyen vakti canım tatlı çekiyor bahanesiyle bir koşu çarşıya inip de getirdiğin ağzıma tavuk göğsü beslerken sen, ben artık kazık kadarım, sevilmekten mahcubum bir o kadar memnun. Sonra artık uyku iyice bastırınca yatağın bağrına teslim olmuş ter içinde kendimden geçtiğimde arada ateşimi yoklayan alnımda elin, gecenin yarısı sırılsıklam olduğumu farkedip üstümü değiştirten kaygılı sevecen buyurganlığın. Yıllar sonra ağırca bir soğukalgınlığının çocuksu ve naif kaprisi kim derdi ki senin içindeki gizli seni gösterecek bana ve altı yedi yaşıma gerisin geri bir yolculuğa çıkarıp eskiye götürecek beni anılar üşüşecek başıma?!

Varsın elbise hiç giyilmesin çizgileri solsun üzülsün kendini bekleye dursun.

Sevgi maratonunda nefesin hakkını verenlerle fani dünyada nereye koştuğunun ayırdında olanların işi sevmek… Sevdiğinin içindeki çocuğun başını okşamaktan kendini men edenler düşünsün!

25 Şubat 2014

N.’ye… Çocuk kalbimin sevgi dilini konuştuğumuz için teşekkür ederim. 🙂